Οι “Αίθριες” μέρες των κήπων της γης

Οι "Αίθριες" μέρες των κήπων της γης

Στη συλλογή του Οδυσσέα Ελύτη, “Προσανατολισμοί” συναντούμε τις “Αίθριες” ένα ποίημα γεμάτο ηλιόλουστες μέρες, θάλασσες και έρωτες, ένα ποίημα της Μητέρας της Πρώτης και της Άνοιξης. Ακολουθούν οι τέσσερις τελευταίες στροφές του ποιήματος. Μια έκρηξη χρωμάτων, αρωμάτων, ομορφιάς και χάρης!

XVIII
Μακρινή αφοσίωση μια μέρα ελπίζει
Σφίγγει στο στήθος της της τα δέντρα τα παιδιά της
Κοιτάζει τη μελλούμενη σοδειά
Φύλλα καρπούς ανθούς πολύκλαδα όνειρα

Θά ‘χει βροχές κι ανέμους για να τ’ αναθρέψει
Θά ‘χει κοιλάδες για να τ’ αναπάψει
Και για να τα πονέσει – μια βαθιά καρδιά.

XIX
Η σάρκα της ιτιάς η αρχέγονη φωτιά της νιότης
Η ανεκμετάλλευτη μιλιά της ευωδιάς της γης
Η ρίζα η σπίθα η αστραπή το σύννεφο

Σκάψιμο δίχως τέλος με χαρά και ιδρώτα
Μέσα στα μεταλλεία της καρδιάς
Μέσα στα ματωμένα σπλάχνα της οδύνης
Διάβα μέσ’από τους πορθμούς της θύμησης
Πιο μακριά ολοένα πιο μακριά πιο πέρα
Εκεί που σβήνει τη μορφή της η έρημος.

XX
Κατασταλαγμένη μουσική
Στους βυθούς των μενεξέδων
Χώμα νοτισμένο από
Αρχαία ρέμβη εφτάχρωμη

Μόλις ακούγεται μακριά
Το καρδιοχτύπι
Κι οι αθώοι του καημοί
Πίδακες χρυσανθέμων.

XXI
Μια τέτοια συντυχία
Το ρόδο κι ο κρουνός της μέρας
Το έμφυτο πάθος κι αποθέωση

Το κάθε προσάναμμα χαράς
Το κάθε τι του χαίρε
Μεγάλη ασβεστοχρισμένη αυγή
Στην προσθαλάσσωση του πρώτου ονείρου
Φλύαρη μαρμαρυγή
Έξοδος
Στην υπαίθρια λευτεριά των κρίνων.

Απόσπασμα από τις “Αίθριες” συλλογή: Προσανατολισμοί

Οδυσσέας Ελύτης

Share
+1
Tweet
Share
WhatsApp