Δεν μου άλλαξε τη ζωή κάτι που άκουσα. Μου την άλλαξε κάτι που εφάρμοσα.

Με αφορμή την έλευση του Gregg Braden στην Αθήνα, σκέφτηκα πόσο μεγάλη είναι τελικά η απόσταση ανάμεσα στο «γνωρίζω» και στο «εφαρμόζω».

Έχω ακούσει στη ζωή μου πολλές όμορφες ιδέες.

Έχω διαβάσει βιβλία.

Έχω παρακολουθήσει εκπαιδεύσεις.

Έχω ακούσει ανθρώπους να μιλούν για τη δύναμη της πρόθεσης, της καρδιάς, της αναπνοής, της πίστης, της εσωτερικής μας κατάστασης.

Κάποια πράγματα με συγκίνησαν.

Κάποια με ενέπνευσαν.

Κάποια τα υπογράμμισα, τα έγραψα σε σημειωματάρια και σκέφτηκα:

«Ναι. Αυτό είναι πολύ σημαντικό.»

Αλλά υπάρχει κάτι που κατάλαβα αργότερα:

Το να καταλάβεις κάτι δεν σημαίνει ότι το έχεις ενσωματώσει στη ζωή σου.
Και ίσως αυτή είναι μία από τις μεγαλύτερες παγίδες στον χώρο της προσωπικής και πνευματικής ανάπτυξης.

Μπορούμε να ξέρουμε πάρα πολλά.

Και να εφαρμόζουμε ελάχιστα.

Ο Gregg Braden ήταν για μένα διαφορετικός γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο.
Δεν ήταν απλώς ένας άνθρωπος από τον οποίο άκουσα κάποιες ενδιαφέρουσες θεωρίες.

Υπήρχαν πράγματα από τη δουλειά του που μπήκα στη διαδικασία να εφαρμόσω.

Και όταν κάτι περνάει από το μυαλό στην καθημερινή πρακτική, τότε αρχίζεις να το γνωρίζεις με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο.

Όχι επειδή κάποιος σου είπε ότι «λειτουργεί».

Αλλά επειδή αρχίζεις να παρατηρείς τον εαυτό σου.

Τον τρόπο που αναπνέεις.

Τον τρόπο που αντιδράς.

Τον τρόπο που μπαίνεις σε μία δύσκολη κατάσταση.

Την εσωτερική κατάσταση από την οποία παίρνεις μία απόφαση.

Και κάπου εκεί για μένα άρχισε να αποκτά άλλο νόημα η λέξη πρακτική.

Γιατί δεν χρειαζόμαστε πάντα περισσότερη πληροφορία.
Ζούμε σε μία εποχή όπου μπορούμε μέσα σε λίγα λεπτά να βρούμε:

μια νέα τεχνική,

έναν νέο διαλογισμό,

μία νέα αναπνοή,

ένα νέο βιβλίο,

ένα νέο podcast,

μία ακόμη εκπαίδευση.

Και υπάρχει τεράστια αξία σε αυτή την πρόσβαση στη γνώση.

Αλλά υπάρχει και μία ερώτηση που θεωρώ ότι αξίζει να κάνουμε:

Από όλα αυτά που γνωρίζω… τι εφαρμόζω πραγματικά;
Γιατί μπορώ να γνωρίζω δέκα τεχνικές αναπνοής και να μη θυμάμαι καμία όταν τη χρειάζομαι.

Μπορώ να γνωρίζω τα πάντα για τη γείωση και να περνάω ολόκληρη την ημέρα χωρίς να έχω αντιληφθεί καν πόσο γρήγορα κινούμαι.

Μπορώ να μιλάω για σύνδεση με το σώμα μου και ταυτόχρονα να αγνοώ συνεχώς τα σημάδια που μου δίνει.

Μπορώ να μιλάω για όρια και την πρώτη στιγμή που κάποιος δυσαρεστείται μαζί μου να παίρνω πίσω το δικό μου «όχι».

Η πληροφορία από μόνη της δεν αλλάζει απαραίτητα τον τρόπο που ζούμε.

Η εμπειρία μπορεί να τον αλλάξει.

Αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα πράγματα που κράτησα.
Να μη ρωτάω μόνο:

«Τι ξέρω;»

Αλλά:

«Τι μπορώ να εφαρμόσω σήμερα;»
Όχι κάποια στιγμή.

Όχι όταν θα έχω περισσότερο χρόνο.

Όχι όταν η ζωή μου θα είναι πιο ήρεμη.

Σήμερα.

Μία αναπνοή.

Μία παύση.

Μία διαφορετική επιλογή.

Μερικά λεπτά στα οποία αντί να αντιδράσω αυτοματοποιημένα, παρατηρώ πρώτα τι συμβαίνει μέσα μου.

Και ίσως αυτό να μοιάζει μικρό.

Αλλά η ζωή μας αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις μικρές στιγμές.

Η πρακτική δεν χρειάζεται να είναι εντυπωσιακή για να είναι σημαντική.
Αυτό με έχει επηρεάσει πολύ και στον τρόπο με τον οποίο δουλεύω σήμερα με τους ανθρώπους.

Δεν με ενδιαφέρει να φύγει κάποιος από ένα μάθημα λέγοντας:

«Έμαθα άλλες 15 τεχνικές.»

Με ενδιαφέρει περισσότερο να φύγει έχοντας βρει μία πρακτική που πραγματικά καταλαβαίνει γιατί κάνει και μπορεί να χρησιμοποιήσει στην καθημερινότητά του.

Γιατί μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές που έχω κάνει μέσα στα χρόνια είναι ότι σταμάτησα να πιστεύω πως:

περισσότερες τεχνικές = καλύτερη πρακτική.

Δεν είναι πάντα έτσι.

Η ερώτηση για μένα έγινε:

Ποια πρακτική;
Πότε;
Γιατί;
Και για ποιον άνθρωπο;
Αυτή η σκέψη επηρέασε βαθιά και τον τρόπο με τον οποίο δημιουργήθηκε αργότερα η δική μου μέθοδος, η Yoga Chakra Healing Method.

Δεν χρειάζεται να πιστεύεις τυφλά σε έναν δάσκαλο.
Και αυτό είναι επίσης κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικό.

Η εκτίμηση που έχω για το έργο κάποιου δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να αποδέχομαι κάθε λέξη του ως απόλυτη αλήθεια.

Για μένα η πραγματική αξία μιας διδασκαλίας βρίσκεται και στο ότι μπορώ να την πάρω μαζί μου, να τη βιώσω, να την παρατηρήσω και να αναρωτηθώ:

Τι κρατάω από αυτό;

Τι έχει εφαρμογή στη δική μου ζωή;

Τι παρατηρώ όταν το δοκιμάζω;

Τι με βοηθά πραγματικά να γίνω περισσότερο παρούσα στη ζωή μου;

Η πνευματικότητα, για μένα, δεν χρειάζεται λιγότερες ερωτήσεις.

Χρειάζεται περισσότερη διάκριση.

Και ίσως γι’ αυτό χαίρομαι τόσο που ο Gregg Braden έρχεται στην Αθήνα.
Όχι επειδή πιστεύω ότι ένας άνθρωπος που θα ανέβει σε μία σκηνή θα μας δώσει όλες τις απαντήσεις.

Αλλά γιατί υπάρχουν άνθρωποι που σε κάποια στιγμή της διαδρομής μας μας δίνουν μία ιδέα που αξίζει να δοκιμάσουμε.

Και για μένα ο Gregg Braden υπήρξε ένας από αυτούς.

Μου υπενθύμισε κάτι που σήμερα αποτελεί βασικό κομμάτι και της δικής μου δουλειάς:

Δεν θέλω απλώς να ακούσω κάτι που θα με εμπνεύσει για μία ώρα.
Θέλω να δω τι συμβαίνει όταν το πάρω μαζί μου στη ζωή μου.
Γιατί εκεί αρχίζει για μένα η πραγματική αλλαγή.

Όχι όταν λες:

«Τι ωραίο αυτό που άκουσα.»

Αλλά όταν, κάποια στιγμή αργότερα, μέσα σε μία πραγματική στιγμή της ζωής σου…

θυμάσαι.

σταματάς.

αναπνέεις.

παρατηρείς.

και επιλέγεις λίγο διαφορετικά.

Εκεί η γνώση έχει γίνει εμπειρία.

Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο σημαντικό κομμάτι κάθε μεθόδου που αξίζει πραγματικά να πάρουμε μαζί μας.

Stephanie Cavazos
Δημιουργός της Yoga Chakra Healing Method
Yoga Chakra Healing Academy – IPHM Accredited
cavazostephanie@gmail.com