Σχεδόν όλοι μας έχουμε πειστεί και υιοθετήσει κάποιους διαδεδομένους μύθους για την ευτυχία – πεποιθήσεις ότι ορισμένα επιτεύγματα (όπως ο γάμος, τα παιδιά, τα πλούτη) θα μας κάνουν πιο ευτυχισμένους και ότι κάποιες αναποδιές ή αποτυχίες (προβλήματα υγείας, οικονομικές δυσκολίες, διαζύγιο) θα μας στερήσουν για πάντα την ευτυχία. Ωστόσο, η επιστήμη αποκαλύπτει και ισχυρίζεται κατηγορηματικά...
…Και μια μέρα, ξυπνώντας το πρωί, άξαφνα η απόφασή μου ανάβλυσε από τα πιο βαθιά ύδατα του Εγώ μου. Θέλω να τον ζήσω επιτέλους αυτόν τον έρωτα, να κυλιστώ μέσα. Να με δαγκώσει, να με θωπεύσει. Να με δροσίσει, να με κάψει. Να μου αφαιρέσει τη ζωή, να μου δώσει ζωή. Να μου κόψει την...
Ο Χόμπαρτ Μπράουν, γλύπτης σε μέταλλο, προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης το 1998. Ο λόγος; Είχε ως κύρια ασχολία του την ευτυχία. Όπως εξηγεί, “Ακολουθώντας την καρδιά μου, κάνοντας αυτό που φαινόταν να είναι το πιο απολαυστικό κάθε φορά και αποφεύγοντας να κάνω ό,τι δεν ήταν απολαυστικό, νομίζω ότι έζησα μια χρήσιμη ζωή”. Πραγματικά, αυτός...
Ο αληθινός τελειομανής είναι εκείνος που βλέπει τα πάντα κάτω από ένα τέλειο φως. Είναι ο μυστικιστής που έχει εμπιστοσύνη στην τελειότητα με την οποία ξεδιπλώνεται η ζωή. Είναι ο θεατής που παρακολουθεί τον κόσμο να αντανακλά την κάθε σου πεποίθηση. Είναι ο θεραπευτής που βλέπει την αληθινή σου ολότητα. Είναι ο εραστής που ξέρει...
Παρατηρώ ότι ο φίλος μου 33 ετών έχει αρχίσει να πίνει πάρα πολύ τώρα τελευταία. Ανησυχώ γιατί ξέρω ότι προέρχεται από οικογένεια με προβλήματα αλκοολισμού και δεν ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω. Το αλκοόλ αποτελεί με διαφορά την ουσία, η οποία είναι υπεύθυνη για τους περισσότερους θανάτους σε παγκόσμιο επίπεδο από οποιαδήποτε άλλη. Παρ’ όλα...
Όλοι όσοι βρισκόμαστε στη ζωή έχουμε καλούς λόγους να πούμε ένα ευχαριστώ. Και αυτό δεν αφορά μόνο το σώμα, σε όποια κατάσταση και εάν είναι αυτό, αλλά και τους ανθρώπους που υπάρχουν δίπλα μας και όλα όσα φέρνει η ζωή μας, από τα μικρότερα έως τα μεγαλύτερα. Επιπλέον, καθένας μας φέρει ως άνθρωπος κάποια ποιότητα...
Μόνο “κάποιος” που επιθυμεί να δει τον εαυτό του απαλλαγμένο από τα ανεπίγνωστα μοτίβα του παρελθόντος, επιθυμεί να αλλάξει. Αυτή η επιθυμία όμως μπορεί να αποτελέσει πολλές φορές αφορμή για εσωτερικούς διαλόγους αυτοκριτικής και αυτοαπόρριψης: “Γιατί δεν τα καταφέρνω;”, “Γιατί υποφέρω ακόμα;”, “Γιατί οι αρνητικές σκέψεις συνεχίζουν να έρχονται;”, “Γιατί δεν μπορώ να ελέγξω τα...
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ανακύπτει το ίδιο ερώτημα. «Τελικά, αξίζει να κάνω διακοπές; Μήπως χαλάσω αρκετά χρήματα; Μήπως είναι καλύτερα να μείνω πίσω, για να προλάβω δουλειές που χρειάζεται να γίνουν; Ίσως περάσω καλά και εδώ στο σπίτι μου». Φαίνεται μάλιστα να επικρίνουμε αυστηρά τους πολιτικούς, οι οποίοι φαίνεται να κάνουν διακοπές, μας φαίνεται ανεύθυνο...
“Όταν διαγνώστηκε για πρώτη φορά ο καρκίνος μου, η αντιμετώπισή μου δεν ήταν θεραπευτική” μου λέει η Λουίζ. “Πώς το αντιμετώπισες;” τη ρωτάω. “Φοβόμουν πολύ”. “Τι φοβόσουν;” “Πριν από σαράντα χρόνια, ο καρκίνος ισοδυναμούσε με θανατική ποινή” λέει. “Δηλαδή φοβόσουν το θάνατο;” “Ναι. Και επίσης ήμουν προληπτική”. “Τι εννοείς;” “Πίστευα ότι ο καρκίνος ήταν σημάδι...
Ένα συνηθισμένο μοντέλο συμπεριφοράς παρατηρούμε σε μερικούς ανθρώπους που σαμποτάρουν τον ίδιο τον εαυτό τους στην επίτευξη των στόχων τους. Για παράδειγμα, είχα έναν φίλο που ξεκίνησε κάποτε να υλοποιεί την ιδέα του για την ίδρυση μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης. Βρήκε μάλιστα και μια συνεργάτιδα με πολλές διασυνδέσεις, για να τον βοηθήσει στο έργο του....
Το είδαμε κι αυτό....