Είμαστε τόσο πιεσμένοι στο ταξίδι μας προς την επιτυχία, που μερικές φορές ξεχνάμε να τη ζήσουμε

Είμαστε τόσο πιεσμένοι στο ταξίδι μας για την εύρεση της ευτυχίας, που μερικές φορές ξεχνάμε να τη ζήσουμε

Όσο περισσότερα κάνουμε, όσο περισσότερες ευθύνες έχουμε, τόσο πιο βαρύ είναι το φορτίο που κουβαλάμε και τόσο πιο σημαντικό είναι να αναρωτηθούμε γιατί το κουβαλάμε. Κι ωστόσο, ακριβώς όταν χρειαζόμαστε να θέσουμε επιτακτικά στον εαυτό μας αυτό το ερώτημα, τότε είναι που δυσκολευόμαστε. Είμαστε υπερβολικά απασχολημένοι, υπερβολικά πιεσμένοι από την επιτυχία για να κοντοσταθούμε και να σκεφτούμε.

Αποτελεί ειρωνεία το γεγονός ότι τα πιο σημαντικά θέματα στη ζωή μας -εργασία, αγάπη, τόπος και σκοπός- είναι επίσης συνήθως και τα πιο δύσκολα να επεξεργαστούμε. Επίσης τα προβλήματα με τα οποία χρειαζόμαστε την περισσότερη βοήθεια είναι και εκείνα για τα οποία μας είναι πιο δύσκολο να ζητήσουμε βοήθεια.

Παντού γύρω μας υπάρχει συμπαράσταση, αλλά δεν την αξιοποιούμε. Δίπλα δίπλα στα ράφια των βιβλιοπωλείων, σε άπειρες σειρές, υπάρχουν βιβλία -αυτοβελτίωση, ποίηση, αυτοβιογραφία, ιστορία, φύση- που μας ενθαρρύνουν να αναρωτηθούμε για το νόημα του ταξιδιού μας μέσα στη ζωή. Για να αγγίξει και μόνο την επιφάνεια της σοφίας που περιέχεται στους τόμους αυτούς, θα έπρεπε κανείς να αποσυρθεί από τον κόσμο και να ασχοληθεί αποκλειστικά με την ανάγνωση. Ο μόνος τρόπος να απορροφήσουμε την αξία της ζωής θα ήταν να αποσυρθούμε από αυτή.

Διαβάστε επίσης: Δέκα ισχυρές συνήθειες που μπορούν να μας οδηγήσουν στην ευτυχία

Το παράδοξο αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Η ζωή είναι γεμάτη αινίγματα που μπορούν να λυθούν μόνο αν τα ζήσει κανείς. Όπως είπε κάποτε ο Κίρκεγκαρντ: “Η ζωή μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο από μπρος προς τα πίσω, αλλά πρέπει να τη ζει κανείς από πίσω προς τα μπρος”.

Συχνά χρειάζεται ένα καμπανάκι που θα μας ξυπνήσει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο -μια απόλυση, ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, μια σοβαρή αρρώστια- ώστε να υποχρεωθούμε να σκεφτούμε πραγματικά τα προβλήματά μας.

Και, δυστυχώς, από τη σαστιμάρα της αιφνίδιας αυτής αφύπνισης, συχνά φαινόμαστε πολύ λιγότερο ικανοί να ασχοληθούμε αποτελεσματικά με τα προβλήματα αυτά, από όσο είμαστε πραγματικά.

Ουσιαστικά, νιώθουμε χαμένοι, δεν ξέρουμε που να πάμε παρακάτω. Ή όπως έμαθε ο Ρίτσαρντ πρόσφατα από έναν αλπινιστή οδηγό, ονόματι Ντάνιελ Σαντκβιστ, ουσιαστικά “δεν ξέρουμε προς τα που είναι το πάνω”.

Απόσπασμα από το βιβλίο “Ξαναφτιάξε τη βαλίτσα σου” των Richard J Leider και David A. Shapiro εκδόσεις Διόπτρα 

9 Shares
Share
Tweet
WhatsApp
Share
Email