Rising Appalachia Όταν το χάος είχε νόημα

scale down

To Scale down των Rising Appalachia, μιλά για μία επανάσταση, εκείνη την εσωτερική επανάσταση που αναζητούμε ο καθένας μέσα μας σταματώντας να κάνουμε τους ανόητους καταναλωτές της ίδιας μας της καταστροφής και αυτή του σπιτιού μας της γης. Υπάρχουν πράγματα σ’ αυτή τη ζωή, τη ζωή του καθενός μας για τα οποία θα έπρεπε να προσπαθούμε λιγάκι περισσότερο, όπως τότε πριν από 5οο χρόνια που τα δάση ήταν πιο πυκνά, τα χρώματα παρθένα και το χάος έβγαζε νόημα.

Τώρα με τον πολιτισμό μας καταστρέφουμε την ίδια μας την ύπαρξη, τη δική μας ενέργεια, το χέρι που μας ταΐζει, υποκινούμενοι όπως ένας τεράστιος και οργισμένος ταύρος από αυτά τα χοντρά, βαριά γρανάζια. Ας βγούμε απ’ τ’ αυτοκίνητο, το περπάτημα κάνει καλό, ας βγούμε από αυτή την άσχημη, την κολλώδη αλήθεια και να ρίξουμε εκείνη τη σκληρή ματιά μέσα σας.

Γιατί ναι, όλοι  έχουμε πολλά να πούμε για τους άλλους, ποιος φταίει, ποιος κάνει λάθος, όλοι έχουμε να πούμε για όλους τους άλλους, μα όλοι τελικά βάζουμε το χέρι μας στην καταστροφή, κι είναι πολύ σκληρή, πολύ γρήγορη, πολύ μεγάλη και τελικά, μόνο εμείς μπορούμε να τ’ αλλάξουμε αυτό, μόνο εμείς μπορούμε να δώσουμε συνέχεια στη ζωή, μόνο εμείς μπορούμε να κάνουμε αυτό το τελευταίο πράγμα που έχουμε να κάνουμε για να μείνει γι’ αυτό: Σήκω κοίτα γύρω και κάνε αυτό που είναι να κάνεις… Ο ρυθμός και η μουσική απλά παγκόσμια, οι φωνές τους γεμάτες καρδιά, όσο για το video clip… ονειρικό!


Stand up look around and
Then scale back down too

See I believe in a revolution, I believe it is a hell
I believe in it, take care of it daily daily on demand because…
I am a blacksmith of metal and words and a sheep that pitch black too
And in this life spun short in the span of things I believe there’s a bit more that we ought to be trying
Cause 500 hundred years ago, when these trees were more dense
And the colors pristine, so the chaos made sense
There was no knowing of loss of a mountain
The whole mountain that I call home and these same hills roll on and on
Without mention of vanish or where fools belong and these same mountains that go to peace
Long before the noose, and now that soon is really gone, now that too is nearly gone
So tell me what have we done as a civilization to destroy in our own wake that
Metaphorical hand that feeds us we are trashing our own birthday cake
And I consider myself a skeptic but I’m optimist in soul and we are all getting force fed
We are led around like the bull and he is huge and rageful and somehow subdued and hauled by those thick rings
So don’t you too shut out the filthy, nasty, sticky truth of things
So here we go, get the fuck out your car, walk, it’s good for you stop consuming blindly
Get by on what you do have and then scale that down too

Take a long hard look at you
It starts there, we all got a lot to say about everybody else its our own transgression that always tends to melt into
Who’s fault who’s blame who’s wrong, but each and everyone of us is doing something
Its too hard, too fast, too long and there’s
None but ourselves to make this thing last, none but ourselves to make this thing last…
Stand up look around and
Scale that down too


Ενδιαφέροντα σεμινάρια και μαθήματα